প্ৰেমিকাৰ বাবে আকাশৰ তৰা
প্ৰেমিকাৰ বাবে আকাশৰ তৰা
পৰ্তুগালৰ ডৌৰো নদীৰ কাষৰ সোণালী পাহাৰত ৰাতি নামিছিল। ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰ’নাল্ডোৰ ডাঙৰ প্রাসাদৰ বেলকনিত তেওঁ আৰু তেওঁৰ প্ৰেমিকা জৰ্জিনা একেলগে বহি আছিল। আকাশখন আছিল মুখাৰ নিচিনা ক’লা, তাত বিয়পি আছিল হাজাৰ হাজাৰ তৰা।
জৰ্জিনাই এটা উজ্জ্বল তৰালৈ আঙুলিয়াই ক’লে,
“চোৱা ক্ৰিষ্টিয়ানো, সেই তৰাটো! বৰ সুন্দৰ, কিন্তু বৰ এলগীয়া যেন লাগে। মোৰ বৰ ইচ্ছা হয় সেইটোক মোৰ কাষত ৰাখিবলৈ… চিৰকালৰ বাবে।”
ৰ’নাল্ডোৱে একো নক’লে। কেৱল মৃদু হাঁহিলে। কিন্তু তেওঁৰ মনৰ ভিতৰত এটা সিদ্ধান্ত গঢ়ি উঠিছিল। তেওঁ বিশ্বৰ সকলো ট্ৰফী জয় কৰিছে, কোটি কোটি মানুহৰ হৃদয় জয় কৰিছে। কিন্তু জৰ্জিনাৰ এটা হাঁহিৰ বাবে তেওঁ আকাশখনকো জয় কৰিবলৈ সাজু আছিল।
কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে তেওঁ বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ জ্যোতিৰ্বিদ আৰু বিজ্ঞানীসকলৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিলে। টকাৰ কোনো সমস্যা নাছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে “তৰা কিনা সম্ভৱ নহয়”, ৰ’নাল্ডোৱে তেওঁৰ সেই বিখ্যাত দৃঢ়তাৰে ক’লে,
“তেন্তে মই সম্ভৱ কৰি ল’ম।”
জৰ্জিনাৰ জন্মদিনৰ ৰাতি তেওঁ তাইক এটা গোপন অবজাৰ্ভেটৰীলৈ লৈ গ’ল। আকাশ পৰিষ্কাৰ আছিল, তৰাবোৰ যেন জিলমিলাই হাঁহি আছিল। ডাঙৰ টেলিস্কোপেৰে চাই থাকোঁতে এজন বিজ্ঞানীয়ে জৰ্জিনাৰ হাতত এখন সুন্দৰ সোণালী কাগজ দিলে।
তাত লিখা আছিল:
“জৰ্জিনা ৰ’নাল্ডো” — আকাশৰ এটা প্ৰকৃত তৰা, যাৰ নাম আগতে কেতিয়াও ৰখা হোৱা নাছিল।
জৰ্জিনাৰ চকুত চকুলো আহি পৰিল। কিন্তু ৰ’নাল্ডোৱে এতিয়াও শেষ কৰা নাছিল। তেওঁ তাইক বাহিৰলৈ লৈ গ’ল। হঠাতে আকাশত এটা বিশেষ লেজাৰ প্ৰজেকচন জ্বলি উঠিল। সেই তৰাটোৰ চাৰিওফালে এটা বিশাল হৃদয়ৰ আকৃতি গঢ়ি উঠিল। মাত্ৰ কেইছেকেণ্ডমানৰ বাবে, কিন্তু সেই মুহূৰ্তটো জীৱনজোৰা স্মৃতি হৈ ৰ’ল।
জৰ্জিনাই কম্পিত কণ্ঠেৰে সুধিলে, “তুমি… মোৰ বাবে এটা তৰা কিনিলা?”
ৰ’নাল্ডোৱে তাইক বুকুত সাবটি লৈ, ক’লে,
“মই তোমাক এটা তৰা দিলোঁ, জৰ্জিনা। কোনোবাই কেতিয়াও তোমাৰ পৰা কাঢ়ি নল’ব পৰাকৈ। প্ৰতি ৰাতি যেতিয়া তুমি আকাশলৈ চাবা, সেই তৰাটোৱে তোমাক ক’ব — মোৰ প্ৰেম ফুটবলতকৈয়ো ডাঙৰ, খ্যাতিতকৈয়ো ডাঙৰ, আকাশতকৈয়ো ডাঙৰ।”
তেওঁ তাইৰ কপালত এটা চুমা দি মৃদু হাঁহিৰে ক’লে,
“এতিয়া সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই তোমাৰ নাম জানে, মোৰ প্ৰিয়।”
সেইদিনৰ পৰা, যেতিয়া কোনোবাই ৰ’নাল্ডোক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপহাৰ কি দিছিল বুলি সুধে, তেওঁ কেৱল হাঁহে আৰু কয়,
“মই তাইক এটা তৰা দিছিলোঁ… যাতে মোৰ অনুপস্থিতিতো তাইৰ ওপৰত এটা তৰাই সদায় চাই থাকে।”
আৰু আকাশত সেই এটা তৰাই আজিও অলপ বেছি উজ্জ্বল হৈ জিলমিলাই আছে — যেন তাকো ক্ৰিষ্টিয়ানোৰ প্ৰেমৰ কাহিনী শুনি লাজ লাগিছে। ✨
